Om het gebruiksgemak en de performantie van de website te garanderen maken we gebruik van cookies. Door de website verder te bezoeken en/of dit bericht te sluiten gaat U akkoord met het gebruik van cookies.

X

Verlies cheetawelpjes, 23 oktober 2018

Verlies cheetawelpjes

In de Olmense Zoo geloven we dat de natuur zijn gang moet gaan en dat je pas een dierenliefhebber bent als je zowel de mooie als de minder leuke aspecten kan omarmen – dat herken je ook in ons beleid. Dat het inderdaad niet altijd rozengeur en maneschijn is, hebben we bij onze jachtluipaardjes jammer genoeg van dichtbij mogen ervaren. Helaas zijn de 4 pasgeboren welpjes overleden aan een natuurlijke dood.

Het eerste jong dat problemen kreeg was er eentje waarbij de moeder aan het naveltje bleef likken. Katachtigen hebben een rasptong en dat is zeer handig om vlees van beenderen te likken, maar niet om tere babyvelletjes mee schoon te maken. We brachten het kleintje met spoed naar de dierenarts, want de buikwand was reeds geperforeerd. Een spoedoperatie heeft ervoor gezorgd dat het jong nog enkele dagen geleefd heeft, maar de opgedane infectie was helaas te zwaar.

De andere drie jongen leken het goed te doen tot duidelijk werd dat ze te veel rondkropen, hoogstwaarschijnlijk omdat ze te weinig melk kregen. De jongen gaan dan op zoek naar voedsel, maar koelen sterk af omdat ze normaal op een bolletje bij elkaar horen te liggen. We grepen in en stelden een groot probleem vast. Mama Lisa maakte inderdaad té weinig melk aan: de jongen waren té mager en té koud om levensvatbaar te zijn bij de moeder. Een spoedpoging om de jongen op te warmen en bij te voederen mocht verder voor de overgebleven welpen niet baten. Ze stierven kort daarna.

Bij de Olmense Zoo vinden we het bijzonder jammer dat we zo vroeg afscheid moeten nemen van de kleintjes, zeker omdat we er 13 jaar op wachtten. Sinds kort volgen we een nieuw beleid, in opdracht van de overheid, dat zegt dat je de natuur zoveel mogelijk zijn gang moet laten gaan. Daar staan we 100% achter, want als je een natuurliefhebber wil zijn, dan moet je zowel de mooie als vreselijke kanten respecteren. Zo is het gebeurd dat we niet tussenkwamen in de dagelijkse zorg van de welpen waardoor de moeder volop haar instinct gebruikte. Daarom was het pas veel later merkbaar dat het niet goed ging met de jongen en beslisten de wetten van de natuur dat ook onze menselijke hulp niet meer kon helpen.

Het eerste nestje geeft vaak problemen. De stress die erbij komt kijken leidt vaker tot een grotere kans op het overlijden van de eerste jongen. Zijn mensen zwanger? Dan weten we wat ons te wachten staat, maar bij dieren gebeurt het allemaal zonder inleiding en zonder handboek. Moeder Lisa heeft nu kennis gemaakt met het moederschap en we rekenen erop dat die ervaring haar helpt bij een volgend nestje. Als de volgende jongen overleven én bij hun moeder kunnen blijven, dan hebben deze dieren meer kans om succesvol zelf hun jongen groot te brengen. En steeds sterke jachtluipaarden? Dat is precies waar de natuur naar op zoek is.

Terug naar overzicht Delen
Menu openen